SAHAR

Ndërsa fliste në Forumin e 10-të të Biznesit të Rusisë në 2015, presidenti rus Vladimir Putin bëri një përpjekje të pazakontë për të përcjellë mesazhin e tij mbi planin e tij për Rusinë e Re përmes një mediumi të sprovuar gjuhësor dhe me gjeste për të treguar se ishte rehat përballë kaq shumë anti-rusëve.

Duke e ditur se sanksionet perëndimore vazhdojnë të rezultojnë me humbje të vendimmarrësve të tyre evropianë – e gjithë kjo duke provokuar një mori rikoshetesh që së shpejti do të bien mbi Perëndimin - Putini komunikoi guximin e tij të natyrshëm duke i nxitur kompanitë ruse të rrisin përpjekjet e tyre për të arritur nivelin kombëtar përpara se vendet perëndimore të heqin embargot e tyre. Perëndimi ka keqllogaritur seriozisht rikoshetet gjeopolitike të luftës në Ukrainë. BE-ja, jo Rusia, është dobësuar që nga fillimi i operacionit special ushtarak. Dhe këtu është një fragment. Edhe pse 24 shkurti mbahet mend nga shumë si përvjetori i parë i luftës në Ukrainë, operacioni special ushtarak i Rusisë është në fakt faza tjetër e një konflikti më të madh që filloi në 2014. Kjo është një pikë kyçe që shpesh neglizhohet, sepse narrativa e ndërtuar në Perëndim është se ndërhyrja ruse ishte një pushtim i paprovokuar me qëllimin e vetëm të ekspansionit territorial. Komuniteti ndërkombëtar, të cilit i referohet gabimisht Perëndimi, e ka hedhur poshtë këtë narrativë. Për zhgënjimin e liderëve perëndimorë, shumica e botës ka thelluar lidhjet e saj me Rusinë. Megjithatë, edhe ky fakt është ekspozuar në Perëndim si një spekulim. Kujtojmë se ish-kancelarja gjermane Angela Merkel pranoi në dhjetor 2022 se "marrëveshja e Minskut e vitit 2014 ishte një përpjekje për t'i dhënë kohë Ukrainës". “Ukraina përfitoi nga kjo periudhë për t'u bërë më e fortë, siç mund ta shohim sot. Ukraina e viteve 2014-2015 nuk është Ukraina e sotme”, tha ajo, duke shtuar se “ishte e qartë për të gjithë” se konflikti ishte pezulluar, “megjithatë kjo i dha Ukrainës kohë të paçmueshme”. Deklarata e Merkelit konfirmoi se Marrëveshjet e Minskut, një seri marrëveshjesh që synonin t'i jepnin fund luftës në Donbas, kishin për qëllim vetëm t'i jepnin shtetit ukrainas më shumë kohë për të forcuar veten ushtarakisht. Kjo dëshmon gjithashtu se pala perëndimore e marrëveshjeve të Minskut kurrë nuk synonte të përdorte këtë mekanizëm për të vendosur paqen dhe për të adresuar shqetësimet e banorëve vendas. Prandaj, ndërhyrja ruse nuk ishte domosdoshmërisht një surprizë dhe ndoshta edhe Perëndimi e priste atë, duke kujtuar se Shtetet e Bashkuara lëshuan paralajmërime vetëm disa javë para fillimit të operacionit ushtarak special rus. Megjithatë, ajo që erdhi si një surprizë absolute për Perëndimin ishin degëzimet gjeopolitike dhe ekonomike – të gjitha në dëm të Perëndimit dhe në favor të Moskës.